Blog

Góry Harz – podróż kamperem do świata tajemnic i legend

Położone w samym sercu Niemiec niewysokie góry Harz to podobno kraina czarownic. Kiedyś wierzono, że w Noc Walpurgi zlatują się na najwyższy szczyt Brocken i odbywają tam swoje sabaty. Stare tajemnice i legendy germańskie od wieków pobudzają wyobraźnię, inspirują artystów i przyciągają w ten rejon turystów i podróżników. Odwiedzają oni tysiącletnie kolorowe miasteczka o zabudowie z muru pruskiego, podziwiają średniowieczne kościoły i zamki cesarzy, wędrują szlakami wśród zielonych lasów. Dziś w taką podróż zapraszamy wszystkich miłośników kamperowych wypraw.

quedlinburgquedlinburgquedlinburg

1. Quedlinburg – rynek z ratuszem
2-3. Quedlinburg – zabudowa starówki


Przygodę zaczynamy u północnego podnóża gór Harzu, w malowniczym, średniowiecznym miasteczku Quedlinburg. Założone zostało w X wieku przez księcia Saksonii Henryka I Ptasznika, który podporządkował sobie rozdrobnione niemieckie księstwa. Jego syn Otton I Wielki zdobył koronę cesarską, a jego panowanie zapoczątkowało okres świetności Niemiec. Miasto z okazałą rezydencją przez długi czas było siedzibą władców. Oprócz wiekowej historii Quedlinburg może pochwalić się świetnie zachowaną starówką, wyglądającą jak bajkowa scenografia. Wokół rynku i przy wąskich, brukowanych uliczkach zobaczymy ponad 1300 domków z muru pruskiego. Budowano je na szkielecie z drewnianych bierwion, który wypełniany był murem z cegły. Belki malowano na ciemno, czasem też rzeźbiono traktując jako element dekoracyjny. Ściany pomiędzy nimi malowane są w różnych kolorach. Najstarsze takie domki w Quedlinburgu pochodzą z XVI wieku, większość jest z wieków XVII i XVIII. Możemy długo spacerować labiryntem uliczek i rozglądać się wokół, a nie znajdziemy dwóch takich samych...

quedlinburgquedlinburgquedlinburgquedlinburg

4-7. Quedlinburg – na starówce


Gdy nacieszymy oczy zabudową starówki, kolorowymi domkami i kamiennym ratuszem z 1320 roku wybierzemy się na wzgórze zamkowe. Wznosi się tam ogromna romańska kolegiata św. Serwacego (Stiftskirche St. Servatius) z dwoma wieżami. Wybudowana w latach 1070-1129 jest jednym z najcenniejszych zabytków architektury romańskiej na terenie Niemiec. Surowe wnętrze z rzędami kolumn i filarów jest prawie pozbawione ozdób. W podziemnej krypcie pochowany jest Henryk Ptasznik wraz z żoną Matyldą, późniejszą świętą kościoła katolickiego. Są też płyty nagrobne opatek ufundowanego przez nią klasztoru, a także sarkofag Aurory von Königsmarck, zmarłej w 1728 roku metresy króla Augusta II Mocnego.

W kolegiacie zobaczymy też jeden z najcenniejszych skarbców kościelnych Niemiec. Przechowywany jest tu m.in. pochodzący z IX wieku i wykonany z kości słoniowej relikwiarz św. Serwacego, dzban z Kany Galilejskiej z I wieku i ewangeliarze z IX i X wieku. Cenne przedmioty zdobione są bogato złotem i szlachetnymi kamieniami. Wzgórze otaczają ogrody i tarasy, z których widać jak na dłoni starówkę, czerwone dachy jej kamieniczek, strzeliste wieże kościołów, a z drugiej strony porośnięte lasem góry Harzu. Piękne miasto razem z kolegiatą wpisane jest na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

quedlinburgquedlinburgquedlinburg

8-9. Quedlinburg – zabudowa starówki
10. Quedlinburg – wzgórze zamkowe z kolegiatą św. Serwacego


Kilka kilometrów od Quedlinburga położone jest miasteczko Gernrode, od 2014 roku włączone w jego granice jako jedna z dzielnic. Gernrode słynie z kolegiaty św. Cyriaka (Stiftskirche St. Cyriakus). Wzniesiona w X wieku jest uznawana za najstarszą zachowaną w Niemczech budowlę z czasów przedromańskich. Już z daleka widać surową sylwetkę budynku i jej dwie strzeliste wieże. We wnętrzu, wśród masywnych filarów i kolumn, zachował się niezwykle cenny zabytek przeszłości – Święty Grób (Heilige Grab) z początku XII wieku, wzorowany na grobie Chrystusa w Jerozolimie i pokryty wykutymi w piaskowcu płaskorzeźbami. Z XII wieku pochodzi też kamienna chrzcielnica. Na skrzyżowaniu naw zobaczymy grobowiec fundatora kościoła, zmarłego w 965 roku saksońskiego margrabiego Gero.

quedlinburggernrodegernrode

11. Quedlinburg – wnętrze kolegiaty św. Serwacego
12. Gernrode – kolegiata św. Cyriaka
13. Gernrode – wnętrze kolegiaty św. Cyriaka


Niedaleko kolegiaty znajdziemy w Gernrode inne niezwykłe, nieco bajkowe miejsce. To Muzeum i Fabryka Zegarów z Kukułką (Harzer Uhrenmuseum und Uhrenfabrik). Sam budynek wygląda jak... ogromny zegar z kukułką. Na jednej z elewacji ozdobionej wieżyczką jest duża tarcza zegarowa, a powyżej okno. Co kwadrans otwierają się okiennice i przy dźwiękach wesołej melodii pojawia się kukułka. Ptaszek waży jedyne 150 kg. Elewacja innej części budynku to z kolei ogromny barometr. Obok dużego termometru są drewniane postacie w ludowych strojach, które wysuwają się na mały balkonik zależnie od prognozowanej pogody. Wewnątrz muzeum możemy zapoznać się z historią zakładu, zobaczyć wzorcownię i cały proces produkcyjny. Zegary wykonywane są tu ręcznie i sprzedawane na cały świat. Ważną częścią muzeum jest wystawa kilkuset zegarów – drewnianych, kolorowo malowanych i rzeźbionych, dużych i małych, grających różne melodie. Na miejscu możemy zakupić zegar z aktualnego katalogu fabryki...

gernrodegernrodeteufelsmauer

14. Gernrode – Święty Grób w kolegiacie św. Cyriaka
15. Gernrode – Muzeum i Fabryka Zegarów z Kukułką
16. Diabelski Mur


Kolejny postój dla naszego kampera to okolice miasteczka Weddersleben, gdzie zobaczymy część niezwykłej formacji skalnej zwanej Teufelsmauer, czyli Diabelskim Murem. Cały pas skalny zbudowany z twardego piaskowca z okresu późnej kredy ciągnie się na długości ponad 30 km. W kilku miejscach skały wychodzą na powierzchnię tworząc tzw. wychodnie. Niektóre mają nawet 20 metrów wysokości. Rzeźbione przez wodę i wiatr przybierają najbardziej fantastyczne kształty. Według ludowych opowieści są to resztki muru, który budował sam diabeł. W czasach, gdy na pogańskich ziemiach Saksonii wprowadzano chrześcijaństwo chciał chronić przed nim swoje ziemie. Ale wszystko, co budował w nocy, w ciągu dnia ulegało zniszczeniu.

teufelsmauerteufelsmauerrosstrappe

17-18. Skały Diabelskiego Muru
19. Punkt widokowy na skale Roßtrappe


Legendy i tajemnice otaczają też kolejne miejsce, które odwiedzimy. Zatrzymujemy się w miasteczku Thale. Jest to doskonały punkt wyjścia do niezwykle malowniczej doliny rzeki Bode, która ma swoje źródła na zboczach najwyższego szczytu Harzu – Brockenu. Zanim wypłynie na równinę wije się wśród gór tworząc głęboki kanion o ścianach dochodzących do 280 metrów wysokości. W pobliżu Thale strzegą go położone naprzeciwko siebie dwa skalne urwiska – Roßtrappe (438,7 m n.p.m.) i Hexentanzplatz (458 m n.p.m.). Prowadzi na nie wiele dróg – można wybrać pieszą wędrówkę leśnymi szlakami, można skorzystać z wyciągu krzesełkowego lub kolejki gondolowej. Na Hexentanzplatz można dojechać nawet samochodem lub komunikacją miejską.

rosstrappehexentenzplatzhexentenzplatz

20. Zagłębienie na skale Roßtrappe
21. Hexentanzplatz – widok na dolinę rzeki Bode i na skałę Roßtrappe
22. Hexentanzplatz – Dom Czarownicy


Obie skały mają swoje legendy. Będąc na szczycie Roßtrappe („Tętent kopyt końskich”) na jednym z głazów zobaczymy wyraźne zagłębienie, przypominające kształt końskiego kopyta. Gdy dawno, dawno temu żyła tu piękna księżniczka Brunhilda zakochał się w niej olbrzym o imieniu Bodo. Księżniczka nie chcąc go poślubić uciekła na białym koniu. Gdy znalazła się nagle nad urwiskiem spięła konia i ten zdołał przeskoczyć na drugą stronę doliny, ale uderzywszy mocno kopytem o skałę pozostawił na niej ślad. Goniący księżniczkę Bodo niestety spadł w przepaść. Dziś spoglądając w dół zobaczymy wijącą się na dnie wąwozu rzekę, która nosi imię nieszczęsnego olbrzyma.

Po drugiej stronie, niemal naprzeciwko, wznosi się jeszcze słynniejsza skała Hexentanzplatz, czyli „Miejsce Tańców Czarownic”. Według legendy czarownice spotykają się tu w noc Walpurgi, z 30 kwietnia na 1 maja, przed odlotem na sabat na górze Brocken. Hexentanzplatz to wspaniały punkt widokowy, z którego rozpościera się szeroka panorama na dolinę rzeki Bode i na urwisko Roßtrappe. Jest to też miejsce bardzo komercyjne – powstał tu hotel, sklepy z pamiątkami, punkty gastronomiczne, scena na występy artystyczne, małe zoo i park tematyczny z rzeźbami diabłów i czarownic, pokazanych nieraz w bardzo frywolnych pozach. Są też same „czarownice”, które za drobną opłatą sfotografują się z nami. Uciekając przed zgiełkiem można zejść na dno wąwozu i pójść na spacer szlakiem wzdłuż płynącej wartkim nurtem rzeki.

hexentenzplatzhexentenzplatzbode

23. Hexentanzplatz – rzeźba diabła
24. Hexentanzplatz – rzeźba czarownicy
25. Szlak wąwozem rzeki Bode


Podążając dalej wzdłuż jej biegu dotrzemy w głąb gór Harzu, gdzie w okolicach wioski Wendefurth zbudowano potężną zaporę Rappbode (Rappbodetalsperre). Ukończona w 1959 roku była sztandarową inwestycją socjalizmu i do dziś pozostaje największą zaporą w Niemczech. Jej wysokość wynosi 106 metrów, długość korony to 415 metrów, a szerokość 12,5 metra. Utworzony przez nią na rzece Bode zbiornik pełni funkcję retencyjną, jest też rezerwuarem wody pitnej. Z drogi biegnącej po zaporze roztacza się wspaniały widok nie tylko na malowniczą dolinę rzeki, ale też na wiszący most linowy Titan-RT. Przerzucony nad rzeką równoległe do zapory przeznaczony jest tylko dla pieszych. Zawieszony na wysokości 100 metrów ma długość 458,5 metra i jest jednym z najdłuższych tego typu mostów na świecie. Nawet, gdy nie ma dużego wiatru, lekko się kołysze... Idąc po ażurowej kładce o szerokości 120 centymetrów z jednej strony możemy podziwiać zaporę, z drugiej dolinę rzeki Bode. Jeśli ktoś potrzebuje dodatkowych wrażeń, może skorzystać z tzw. tyrolki, czyli grubej liny przerzuconej nad rzeką. Zapięci w specjalnej uprzęży możemy przejechać ponad 500 metrów nad przepaścią.

rappbode

26. Zapora Rappbode i most linowy Titan-RT


Z doliny rzeki Bode droga prowadzi nasz kamper do Wernigerode – „kolorowego miasta” leżącego u stóp Harzu. Założone w XII wieku może pochwalić się świetnie zachowaną starówką. Podobnie jak w Quedlinburgu jest tu całe mnóstwo kolorowych domków zbudowanych z muru pruskiego. Gdy będziemy spacerować uliczkami miasta nasz wzrok przyciągnie z pewnością Dom Krummla (Krummelsches Haus) z 1694 roku. Jego fasada pokryta jest misternie rzeźbionymi w drewnie scenami alegorycznymi i religijnymi. Idąc dalej zobaczymy Najmniejszy dom (Kleinste Haus) z 1792 roku. Wąski budynek o trzech kondygnacjach wciśnięty jest między znacznie większe kamienice. Ma niecałe 3 metry szerokości i 4,20 metra długości. Dziś jest w nim muzeum i w malutkich pomieszczeniach możemy zobaczyć wyposażenie dawnych domowych gospodarstw. Przy innej uliczce stoi Krzywy Dom (Schiefes Haus), średniowieczny młyn wodny, który podmywany setki lat przez strumień zaczął odchylać się od pionu. Wśród tej pięknej zabudowy miasta na szczególną uwagę zasługuje rynek z fontanną malowaną w żywe kolory i bajkowym wręcz Ratuszem. Zbudowany w XVI wieku z muru pruskiego, pomalowany na pomarańczowo i żółto, z dwoma strzelistymi wieżyczkami i zegarem jest jednym z najchętniej fotografowanych zabytków w Niemczech.

wernigerode

27. Wernigerode – rynek starówki z Ratuszem


Z wąskich uliczek miasta wyruszamy teraz na porośnięte lasem wzgórze, na szczycie którego wznosi się majestatyczny zamek Wernigerode. Można tam dotrzeć pieszo lub dojechać turystyczną kolejką. Pierwsza warownia powstała w XII wieku i była siedzibą hrabiów von Haymar, a później von Wernigerode. Obecny kształt nadał jej w XIX-wieku książę Otto von Stolberg-Wernigerode – oficer armii pruskiej, dyplomata i wicekanclerz Rzeszy w czasach Ottona von Bismarcka. Sam „Żelazny Kanclerz” bywał wielokrotnie w zamku. Dziś dla turystów udostępniono do zwiedzania ponad 40 pomieszczeń z oryginalnymi meblami, dziełami sztuki, obrazami w złoconych ramach i kolekcją porcelany. Duże wrażenie robi ogromna sala bankietowa ze stołem i wspaniałą srebrną zastawą. Ze wzgórza zamkowego widać nie tylko położone w dole miasteczko, ale i całe pasmo gór Harzu z jego najwyższym szczytem – owianym legendami Brocken (1142 m n.p.m.) To jest też następny cel naszej podróży.

wernigerodewernigerodewernigerode

28-29. Wernigerode – zabudowa starówki
30. Wernigerode – „Najmniejszy dom”


Według legend na górze Brocken w Noc Walpurgi, z 30 kwietnia na 1 maja, odbywały się sabaty czarownic, które zlatywały się tu z różnych stron i oddawały dzikim tańcom oraz igraszkom z diabłem. Święto rozsławił w dramacie „Faust” wybitny niemiecki poeta Johann Wolfgang von Goethe. Wędrował wiele razy po górach Harzu i urzeczony ich krajobrazem uwiecznił go w swoich dziełach. Jeden z pieszych szlaków prowadzący na górę nosi też jego imię – Goetheweg, czyli Szlak Goethego. Zaczyna się w wiosce Torfhaus, ma 9 km i jest dość łatwy do pokonania. Na górę można też wjechać stuletnią parową ciuchcią (Harzer Schmalspurbahn), która wyrusza z Wernigerode i w ciągu półtorej godziny, mozolnie wspinając się po zboczu, pokonuje 33 kilometry.

wernigerodewernigerodewernigerode

31. Wernigerode – „Dom Krummla”
32. Wernigerode – widok na miasto i wzgórze zamkowe
33. Zamek Wernigerode


Na samej górze jest kilka budowli o ciekawej historii. Jedną z nich jest pierwsza na świecie wieża telewizyjna wzniesiona w 1935 roku, aby transmitować na żywo Igrzyska Olimpijskie z Berlina w 1936 roku. W czasach „zimnej wojny” teren góry Brocken należał do NRD i był najbardziej na zachód wysuniętą placówką Sowietów w Niemczech. Ulokowały się tu radzieckie koszary, stanowiska nasłuchowe radzieckiego wywiadu wojskowego i obiekty STASI. Wszystko otoczone było betonowym murem wysokim na 3,6 metra. Dziś muru już nie ma. Pozostał dawny budynek nasłuchu nakryty kopułą, który zamieniono na muzeum poświęcone górom Harzu. Gdy wyjdziemy na jego taras widokowy przy dobrej pogodzie zobaczymy rozległą panoramę okolic. Z powodu panującego tu surowego mikroklimatu górę jednak często spowijają chmury i mgła, a wtedy nawet jego zabudowa traci kontury.

Przy odpowiedniej pogodzie może uda nam się też zobaczyć niecodzienne zjawisko optyczne nazwane Widmem Brockenu. Gdy znajdziemy się na linii między Słońcem a niżej położoną chmurą być może zaobserwujemy na niej swój własny cień. Czasem otoczony jest dodatkowo tęczową obwódką. Zjawisko to spotkamy w wielu wyższych górach, a nawet lecąc samolotem. Po raz pierwszy szczegółowo opisał je w 1780 roku niemiecki teolog Johann Esaias Silberschlag dokonując obserwacji właśnie na górze Brocken.

wernigerodewernigerodebrocken

34. Zamek Wernigerode – sala bankietowa
35. Kolejka na szczyt Brocken
36. Droga na szczyt Brocken


W okolicach góry Brocken możemy pozostać jeszcze długo. Czekają tu na nas piesze szlaki prowadzące przez gęste lasy, przez górskie łąki, wrzosowiska, torfowiska, wśród stromo sterczących skał i leniwie szemrzących potoków. W pobliżu skały Rabenklippe możemy też podejrzeć karmienie rysi, których reintrodukcja do naturalnego środowiska jest tu z powodzeniem prowadzona od wielu lat.

brockengoslargoslar

37. Na szczycie Brocken
38. Goslar – palatium cesarskie
39. Goslar – rynek starówki z ratuszem


Gdy opuścimy rejon góry Brocken na trasie naszej podróży kamperem pojawi się jeszcze jedno piękne miasteczko u stóp gór Harzu, jakim jest Goslar. Założone w X wieku przez Henryka I Ptasznika od początku było silnie związane z położonymi w górach kopalniami rud metali. Żeby osobiście kontrolować ich wydobycie i handel cesarze z dynastii saksońkiej i salickiej rezydowali w Goslar przez ponad dwieście lat. Jako swoją siedzibę wznieśli na początku XI wieku palatium cesarskie (Kaiserpfalz). Dziś zobaczymy tylko jego XIX-wieczną rekonstrukcję – długi kamienny budynek z dachem pokrytym łupkiem. Przed nim ustawione są konne pomniki cesarzy Fryderyka Barbarossy i Wilhelma I Hohenzollerna oraz strzegące ich lwy. We wnętrzu umieszczono monumentalne XIX-wieczne malowidła o tematyce historycznej, a w pałacowej kaplicy św. Ulryka sarkofag z sercem zmarłego w 1056 roku cesarza Henryka III.

goslargoslargoslar

40. Goslar – cesarski orzeł na szczycie fontanny
41. Goslar – dawny budynek cechu krawieckiego i sukienniczego (Kaiserworth)
42. Goslar – dawny budynek Skarbu Państwa (Kaiserringhaus)


Spod pałacu droga poprowadzi nas w wąskie uliczki Starówki, która słynie z pięknych domów z muru pruskiego. Należały do bogatych mieszczan i gildii kupieckich. Ich fasady malowane są na biało, na kolorowo, zdobione rzeźbami i balkonikami. Wiele domów pokryte jest płytkami z łupków, pochodzących z kopalnianych wyrobisk. Życie miasteczka skupia się przy Rynku (Marktplatz). Kostki brukowe, którymi jest wyłożony odchodzą promieniście od zabytkowej fontanny Makrbrunnen. Na jej szczycie połyskuje w słońcu złoty cesarski orzeł (Reichsadler).

goslargoslargoslar

43. Goslar – kurant ze scenkami z historii regionu
44-45. Goslar – zabudowa starówki


Przy rynku stoi okazały ratusz z XV wieku, obok dawny budynek cechu krawieckiego i sukienniczego (Kaiserworth) zdobiony posągami niemieckich cesarzy, a naprzeciwko ratusza dawny budynek Skarbu Państwa (Kaiserringhaus), pokryty w całości łupkami. Cztery razy dziennie przy dźwiękach kuranta wysuwają się z jego szczytu drewniane figurki królów, cesarzy, rycerzy, górników i odgrywają scenki z historii regionu. Tuż za ratuszem wznosi się romańsko-gotycki kościół Marktkirche z XII wieku, z dwiema wysokimi wieżami. Na jedną z nich można się wspiąć i spojrzeć z wysoka na uliczki i dachy tego pięknego miasteczka, które wpisane jest na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

goslargoslargoslar

46-48. Goslar – zabudowa starówki


Z centrum miasta przenosimy się teraz na jego obrzeża, gdzie na stokach góry Rammelsberg jeszcze do niedawna działała kopalnia rudy, jedna z tych, którym Goslar i okolica zawdzięczały swój rozwój i bogactwo. Kopalnia Rammelsberg jest jednak wyjątkowa. Jako jedyna na świecie działała nieprzerwanie przez ponad 1000 lat – od 968 aż do 1988 roku. Wydobyto w niej prawie 30 mln ton rudy, z której pozyskiwano cynę, ołów, miedź, srebro. Po wyczerpaniu się zasobów surowców w 1988 roku wydobycie zakończono, a sama kopalnia pełni dziś rolę muzeum górnictwa i została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Dla tysięcy turystów, którzy przyjeżdżają tu co roku, przygotowano kilka tras zwiedzania. Będziemy mogli zobaczyć jedną z najstarszych i najlepiej zachowanych niemieckich sztolni – wykutą w XII wieku sztolnię Rathstiefste. W sztolni Roedera duże wrażenie robią drewniane koła wodne o średnicy kilkunastu metrów. Odprowadzały wody z kopalni oraz napędzały wydobycie rud na powierzchnię. W tunelach zwracamy uwagę na skały – metale barwią je na przeróżne odcienie zieleni, błękitu, koloru pomarańczowego. Wśród atrakcji Rammelsbergu znajduje się także przejażdżka dawną kolejką górniczą. Podczas wycieczki przewodnik opowie nam, w jaki sposób kruszono skały, wydobywano rudę i wywożono ją na powierzchnię.

goslarrammelsbergrammelsberg

49. Czarownice w sklepie z pamiątkami
50. Kopalnia Rammelsberg
51. W chodnikach kopalni Rammelsberg


Po odwiedzeniu kopalni przed nami już ostatni etap podróży kamperem po krainie gór Harzu. Pojedziemy teraz na południową ich stronę i zatrzymamy się koło miasta Nordhausen, w miejscu, w którym mroczna historia XX wieku odcisnęła swoje piętno. W 1943 roku powstał tu niemiecki obóz koncentracyjny Mittelbau-Dora. Jego więźniowie pracowali w morderczych warunkach w podziemnej fabryce Mittelwerk, wydrążonej w górach Harzu. Powstawały tam „latające bomby” V-1 i rakiety V-2. Wśród więźniów było ok. 13-15 tysięcy Polaków. Dziś niewiele pozostało z budynków obozowych, które po wojnie zostały w większości rozebrane. Zachował się budynek krematorium, a także stolarnia i miejsce straceń. Powstał też nowy budynek muzeum z nowoczesną wystawą poświęconą historii tego miejsca. Zwiedzającym udostępniono też niewielki odcinek wykutych w górze sztolni. Przy wejściu przyjrzymy się makiecie całych podziemi. Pokazuje jak bardzo były rozległe i rozgałęzione. Przechodząc dalej zobaczymy wiele pozostałych tu i porozrzucanych oryginalnych części do rakiet i bomb latających.

rammelsbergmittelbau doramittelwerk

52. Dawne pomieszczenia kopalni
53. Dawny obóz koncentracyjny Mittelbau-Dora
54. W sztolniach dawnej podziemnej fabryki Mittelwerk


Z mrocznych podziemi wracamy na powierzchnię, a nasz ostatni postój znów zaprowadzi nas w świat niemieckich legend. Na południowym przedgórzu Harzu, na wzniesieniu otoczonym bukowymi lasami stoi pomnik Kyffhäuser (Kyffhäuserdenkmal). Powstał w latach 1890-1896 na ruinach dawnego zamku cesarskiego Kyffhausen. Ma 81 metrów wysokości i jest trzecim pod względem wielkości pomnikiem w Niemczech. Na rozległym tarasie wznosi się postument, na nim ustawiono wykonany z miedzi konny posąg Wilhelma I Hohenzollerna, od 1871 cesarza i współtwórcy II Rzeszy Niemieckiej. Rzeźba ma 11 metrów wysokości. Poniżej, wykuty w piaskowcu, siedzi na tronie cesarz Fryderyk I Barbarossa. Pomnik miał symbolizować powstanie nowego Cesarstwa Niemieckiego, które kontynuuje tradycje średniowiecznego Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Elementem pomnika jest też wysoka na 57 metrów wieża zwieńczona kopułą z koroną cesarską. Na samym jej szczycie jest taras. Po pokonaniu 247 stopni schodów zobaczymy oszałamiający widok na całą okolicę. Na północy pasmo gór Harzu, na południu Las Turyński. A pod nami, we wnętrzu góry, jak mówi legenda, śpi cesarz Fryderyk Barbarossa i śpią jego rycerze. Obudzą się, gdy Niemcy będą potrzebowały ich pomocy...

kyffhauserkyffhauserkyffhauser

55-57. Pomnik Kyffhäuser


Kiedy góry Harz powoli nikną na horyzoncie otwierają się przed naszym kamperem nowe drogi – do Turyngii, Bawarii, Saksonii. A może wybierzemy kierunek na „Czarny Las” Schwarzwald?

Do zobaczenia na szlaku...

 

Zdjęcia:

1. Heribert Bechen, DSC02466.jpeg - Quedlinburg, CC BY-SA 2.0
2. Manolo Gómez, Quedlinburg, CC BY 2.0
3. Michael Dernbach, Quedlinburg,  CC BY-ND 2.0
4. Heribert Bechen, DSC02522.jpeg - Quedlinburg, CC BY-SA 2.0
5. Mike Bonitz, Quedlinburg, Germany, CC BY-ND 2.0
6. Fingalo Christian Bickel, Quedlinburg Breite Straße 53, CC BY-SA 2.0 DE
7. Mike Bonitz, The Wind Players, CC BY-ND 2
8. Alexander Cahlenstein, Beautiful streets of Quedlinburg, CC BY 2.0
9. Heribert Bechen, DSC02472.jpeg - Quedlinburg, CC BY-SA 2.0
10. Avda / www.avda-foto.de, Quedlinburg - Stiftskirche St. Servatius - 2016, CC BY-SA 4.0
11. © Vincent Eisfeld, nordhausen-wiki.de, Stiftskirche St. Servatius Quedlinburg by Vincent Eisfeld, CC BY-SA 4.0
12. Reinhard Dietrich, Stift Gernrode Nordansicht 1, CC BY-SA 4.0
13. Hans-Jörg Gemeinholzer, Gernrode St. Cyriakus Orgel (05), CC BY-SA 4.0
14. RomkeHoekstra, Gernrode Stiftskerk Heilig Graf, CC BY-SA 3.0
15. Mazbln, Gernrode Harzer Uhrenfabrik, CC BY-SA 3.0
16. Kora27, Teufelsmauer (Landkreis Harz, Sachsen-Anhalt). IMG 2262WI, CC BY-SA 3.0
17. m.prinke, Teufelsmauer bei Neinstedt, CC BY 2.0
18. Kora27, Teufelsmauer. Landkreis Harz, Sachsen-Anhalt. IMG 2647WI, CC BY-SA 3.0
19. Franzfoto, Thale - Ostharz von der Rosstrappe, CC BY-SA 3.0
20. Ragnar1904, Naturschutzgebiet Bodetal - Roßtrappe (2), CC BY-SA 3.0
21. Photo by ERROR 420,  Unsplash
22. Pixabay.com, Public Domain
23. Thorsten Mohr, DSC00029, CC BY-SA 2.0
24. Jed, Hexentanzplatz - Hexe, CC BY-SA 3.0 DE
25. Franzfoto, Wanderweg in der Bodeschlucht bei Thale 02, CC BY-SA 3.0
26. Kora27, Die Fußgänger-Seilhängebrücke nahe der Rappbodetalsperre 2H1A0393WI, CC BY-SA 4.0
27. Pixabay.com, Public Domain
28. Tilman2007, Wernigerorde, Marktplatz 6, 7, 8 20170510 -003, CC BY-SA 4.0
29. Manolo Gómez, Wernigerode, CC BY 2.0
30. Bärwinkel,Klaus, Blick auf das Kleinste Haus, CC BY 3.0
31. Tilman2007, Wernigerode, Breite Straße 72 20170510 002, CC BY-SA 4.0
32. Romantikgeist from Berlin, Deutschland, Wernigerode 2009 (10004299025), CC BY 2.0
33. Klugschnacker, Wernigerode (2013-06-06), by Klugschnacker in Wikipedia (64), CC BY-SA 3.0
34. Luha, WR Schloss Festsaal, CC BY-SA 3.0
35. Markus Trienke, at full steam, CC BY-SA 2.0
36. Andreas MärzAuf der Rückfahrt vom Brocken, CC BY 2.0
37. Lapplaender, Auf dem Gipfel des Brockens, CC BY-SA 3.0 DE
38. Pixabay.com, Public Domain
39. Valeri Koshelev, Goslar Marktplatz, cropped, CC BY-SA 4.0
40. Heribert Bechen, DSC06634.jpeg - Goslar, CC BY-SA 2.0
41. Pixabay.com, Public Domain
42. Kassandro, Kaiserringhaus, CC BY-SA 3.0
43. Pixabay.com, Public Domain
44. Holger Uwe Schmitt, Beeindruckende Fachwerkbauten prägen die Goslarer Altstadt. 06, CC BY-SA 4.0
45. Holger Uwe Schmitt, Beeindruckende Fachwerkbauten prägen die Goslarer Altstadt. 07, CC BY-SA 4.0
46. Holger Uwe Schmitt, Beeindruckende Fachwerkbauten prägen die Goslarer Altstadt. 08, CC BY-SA 4.0
47. Adam Kumiszcza, Goslar-MG3083 HDR, CC BY-SA 4.0
48. Andreas Lüdecke, Siemenshaus, CC BY-SA 4.0
49. SteFou!, Witch Hunt, CC BY 2.0
50. Gavailer, Bergwerk Rammelsberg, CC BY-SA 4.0
51. Slaunger, Roeder Gallery underground passage, Rammelsberg, Lower Saxony, Germany, 2015-05-17, CC BY-SA 4.0
52. Norbert Kaiser, Goslar - UNESCO-Weltkulturerbe Rammelsberg Erzaufbereitung (Haus A) (04-2), CC BY-SA 3.0
53. Tobias Nordhausen, Mittelbau Dora, CC BY 2.0
54. Tobias Nordhausen, Mittelbau Dora,  CC BY 2.0
55. Burghof Kyffhäuser, Luftaufnahme von Burghof und Denkmal, CC BY-SA 4.0
56. snoopy-alien.com, Pexels
57. Clemensfranz, Wihlem I Nord Kyffhäuser Bad Frankenhausen, CC BY-SA 4.0




Zadzwoń do nas