Blog

Dzień dobry, Norwegio!

Norwegia to jeden z najczęściej wybieranych kierunków dla podróży kamperem. Kilometry dróg biegnących w pobliżu zachwycająco pięknych fiordów, wodospadów, jezior i lasów to raj dla miłośników przyrody. Można tam wracać wielokrotnie, odkrywać nowe miejsca i wciąż przeżywać zachwyt na nowo.

Dziś zapraszamy w podróż kamperem po Norwegii południowej, a zaczynamy ją na Norweskiej Riwierze. Tak nazywane jest wybrzeże regionu Sørlandet, położone nad wodami cieśniny Skagerrak, łączącej Morze Bałtyckie z Morzem Północnym. To najcieplejszy i najbardziej słoneczny region Norwegii, ulubione miejsce wakacyjnego wypoczynku dla jej mieszkańców. Wielu z nich ma tu swoje letnie domki, tzw. „hytte”. Krajobraz wybrzeża tworzą tysiące małych, skalistych wysepek, ciche zatoczki i piaszczyste plaże. Wśród nich ukryte są bajkowe miasteczka z drewnianymi domami w większości malowanymi na biało. Pierwsze, które odwiedzamy to Risør. Wzdłuż portowego nabrzeża zobaczymy przycumowane dziesiątki większych i mniejszych łodzi. Miasto słynie z ich budowy, co roku w sierpniu odbywa się tu międzynarodowy Festiwal Drewnianych Łodzi (Trebåtfestivalen). Od przystani odchodzą uliczki z białymi, drewnianymi domami. Mnóstwo w nich małych galerii, butików, sklepików z antykami, unikatową biżuterią i miejscowym rzemiosłem.

risorrisorlyngor

1. Risør
2. Risør
3. Lyngør


Kilkanaście kilometrów dalej znajdziemy absolutną perełkę tego regionu dwie sąsiadujące z sobą wioski Gjeving i Lyngør. Pierwsza położona jest na stałym lądzie i kilku przybrzeżnych wysepkach połączonych malowniczymi mostkami, dlatego bywa nazywana Małą Wenecją Północy. Drewniane domki pomalowane są tu na biało, żółto i czerwono. Te, które stoją tuż nad wodą mają swoje własne tarasy i przycumowane bezpośrednio do nich małe motorówki lub drewniane łodzie. Nie ma tu handlarzy pamiątek ani turystycznego zgiełku. Spacerując wąskimi uliczkami, wzdłuż małych ogródków z białymi płotkami zanurzamy się w sielską atmosferę pełną ciszy i spokoju. Od czasu do czasu przerywa ją tylko dźwięk silników motorówek i nawoływanie morskich ptaków licznie gniazdujących w okolicy. Druga wioska, Lyngør, zajmuje oddalony od brzegu archipelag skalistych wysepek, na który dostać się można tylko wynajętą łodzią. W 1991 roku uznana została przez UNESCO za najlepiej zachowaną wioskę rybacką w Europie. Dziś mieszka w niej niespełna 100 osób. Nie ma tam dróg i ruchu kołowego, tylko wąskie alejki, drewniane domki, przystanie dla łodzi, zabytkowa latarnia morska i dwie portowe restauracyjki.

tvedestrandtvedestrandarendal

4. Tvedestrand
5. Tvedestrand
6. Arendal


Kręta droga wzdłuż wybrzeża prowadzi nas dalej, do położonego nad małym fiordem „białego miasta” Tvedestrand. Tu drewniane domki rozrzucone są na wzgórzu, wzdłuż nieregularnie wijących się, stromych uliczek. W 2003 roku Tvedestrand było ogłoszone międzynarodowym miastem książek. Do dziś jest promowane jako miasto literatury, dlatego co krok spotkamy tu jakąś księgarnię lub antykwariat. Kolejnym miasteczkiem Norweskiej Riwiery, do którego docieramy, jest Arendal. W starej, portowej dzielnicy zachwycą nas drewniane domy z XIX wieku i ratusz z 1812 roku, drugi co do wielkości drewniany budynek w Norwegii. 20 kilometrów dalej zatrzymamy się w Grimstad, które może pochwalić się największą w całej Norwegii ilością słonecznych dni w roku. Jedną z ciekawszych jego atrakcji jest Dom-Muzeum Henryka Ibsena, w którym ten wybitny norweski pisarz spędził lata swojej młodości i zaczynał literacką karierę pracując jednocześnie w miejscowej aptece.

grimstadkristiansandkristiansand

7. Grimstad
8. Kristiansand
9. Kristiansanddzielnica Posebyen


Największym miastem Norweskiej Riwiery i ważnym portem jest Kristiansand. Jego centrum zwane Kvadraturen ma kształt kwadratu z regularną siecią równoległych uliczek. Pośrodku stoi jeden z największych kościołów w Norwegii neogotycka katedra Domkirke. W starej dzielnicy Posebyen doskonale zachowały się drewniane domki z XIX wieku. Do centrum przylega ogromny, ponadstuletni park Ravnedalen z jeziorkami, wrzosowiskami i stromymi skałami, które upodobali sobie miłośnicy sportów wspinaczkowych. Przy portowym nabrzeżu zobaczymy z kolei pozostałości twierdzy morskiej Christiansholm Festning. Zbudowana na polecenie króla Christiana IV w XVII wieku miała chronić wybrzeże i statki handlowe przed piratami, a także służyć obronie przed Szwedami. Z 50 potężnych dział dziś pozostało 8 armat z brązu wycelowanych w morze. Amatorzy militariów powinni zajrzeć do Muzeum Armat (Kristiansand Kanonmuseum), które znajduje się na terenie dawnego fortu Møvik, oddalonego 8 km od centrum miasta. W latach 1941-1944 wojska niemieckie zbudowały tam baterię artylerii nadbrzeżnej (Batterie Vara), która wraz z innymi bateriami w tym rejonie oraz w północnej Danii broniła cieśniny Skagerrak przed flotą aliantów. W forcie znajdowały się cztery stanowiska artyleryjskie przeznaczone na ogromne działa. Do dziś zachowało się jedno z nich. Potężna armata o kalibrze 380 mm jest jedną z największych na świecie. Jej waga całkowita to 337 ton, waga samej lufy 110 ton, a długość niemal 20 m. Wystrzelone z niej pociski mogły dolecieć na odległość nawet 55 km. Oprócz armaty można zwiedzić pozostałości zabudowań fortecznych i bunkrów. Jeden z nich pełni funkcję siedziby muzeum i prezentuje wystawę o historii tego miejsca i o życiu codziennym stacjonujących tu żołnierzy.

kristiansandkristiansandmovik

10. Kristiansand – teatr i sala koncertowa Kilden
11. Kristiansand – twierdza Christiansholm Festning
12. Fort Møvik


Kolejny przystanek dla naszego kampera to Mandal, najdalej na południe wysunięte miasto w Norwegii. Słynie z piaszczystych plaż takich jak Sjøsanden, o długości 800 m, która wiele razy wybierana była najpiękniejszą plażą norweską. Zagłębiając się w uliczki miasta dojdziemy do największego w Norwegii drewnianego kościoła z 1821 roku – Mandal Kirke. Może pomieścić aż 1800 osób. Jak większość okolicznych domów też pomalowany jest na biało.

movikmovikmandal

13. Fort Møvik – pozostałość dawnej kazamaty
14. Fort Møvik – niemiecka armata 38 cm SK C/34
15. Mandal


Z Mandal już niedaleko na Półwysep Lindesnes, najbardziej na południe wysunięty punkt Norwegii. Na samym krańcu półwyspu stoi latarnia morska Lindesnes Fyr. Pierwszą w tym miejscu zbudowano już w 1656 roku, obecna pochodzi z 1915 roku. Po 109 stopniach można wejść na jej szczyt i spojrzeć na rozległą panoramę morza i skalistego wybrzeża. Przy latarni znajduje się tablica informująca, że do Nordkappu, czyli jednego z najbardziej na północ wysuniętych punktów Norwegii jest stąd 2518 km. Opuszczając półwysep zajrzymy jeszcze do miasteczka Båly, które przyciąga turystów nie lada atrakcją. W marcu 2019 roku otwarto tam największą na świecie i jedyną w Europie podwodną restaurację „Under”. Konstrukcja przypominająca głaz w połowie zanurzona jest w morzu i oparta o jego dno. Na głębokości 5,5 m mieści się sala restauracyjna z panoramicznym oknem. Jego szyba ma grubość 1 m. Delektując się wyszukanymi potrawami, przede wszystkim z owoców morza, można jednocześnie podziwiać widok na morską głębinę. Stolik trzeba jednak rezerwować z dużym wyprzedzeniem i być przygotowanym na spory wydatek, w przeliczeniu nawet 1600 zł.

mandallindesneslindesnes

16. Norweska Riwiera
17. Półwysep Lindesnes – Latarnia morska Lindesnes Fyr
18. Półwysep Lindesnes – widok z latarnii morskiej


Jadąc dalej wzdłuż wybrzeża opuszczamy już region Sørlandet i powoli skręcamy na północ. Widokową drogą 44 pokonujemy żyzne obszary rolnicze niziny Jæren. Postój można zaplanować tu na jednej z wielu pięknych plaż, jak choćby Orrestranden. Długa na 3 km jest drugą pod względem wielkości piaszczystą plażą Norwegii. Spacer po miękkim piasku, wśród szumu fal, daje chwilę wytchnienia przed dalszą podróżą. Następnym jej etapem jest „stolica ropy”, czyli portowe miasto Stavanger, w którym znajduje się główne centrum obsługi wydobycia ropy naftowej oraz gazu ziemnego z szelfu Morza Północnego. Swoją siedzibę ma tu m.in. największa norweska spółka naftowa Statoil. Turysta, ciekawy tematu, może odwiedzić Norweskie Muzeum Ropy Naftowej (Norsk Oljemuseum). Mieści się na nabrzeżu, w imponujących, nowoczesnych budynkach, które formą nawiązują do dna morskiego i platform wiertniczych. W środku interaktywna wystawa powie nam wszystko o ropie naftowej – w jaki sposób powstaje, jak się ją wydobywa i do czego można ją zastosować. Drugim, dość nietypowym miejscem w Stavanger jest Norweskie Muzeum Konserw (Norsk Hermetikk Museum). Zanim pojawił się przemysł naftowy miasto rozwijało się głównie dzięki rybołówstwu. W muzeum, które mieści się w dawnej fabryce rybnych konserw, zobaczymy oryginalny sprzęt z lat 1880-1930 służący do ich produkcji i dowiemy się, jak wyglądał cały proces od mycia ryb aż po ich pakowanie do puszek. Po takiej dawce dość niecodziennych emocji pójdziemy na spacer po najstarszej części miasta – Gamle Stavanger. Jej klimat tworzą ukwiecone, wąskie, brukowane uliczki i prawie dwieście drewnianych domów z XVIII i XIX wieku malowanych w większości na biało. Na Starym Mieście zajrzymy też do najstarszej norweskiej katedry – Katedry św. Swithuna z XII wieku. Stoi na niewielkim wzgórzu, otoczona drzewami. Jest jedynym w Norwegii kościołem, który w dużej mierze zachował oryginalny średniowieczny wystrój.

hidraorrestrandenstavanger

19. Krajobraz przybrzeżnej wyspy Hidra
20. Plaża Orrestranden
21. Stavanger


Przed wyjazdem ze Stavanger zatrzymamy się parę kilometrów od centrum, nad brzegiem Hafrsfjorden. W 872 roku rozegrała się tu bitwa, w której jeden z lokalnych władców norweskich Harald Pięknowłosy pokonał rywali i doprowadził do zjednoczenia Norwegii w jedno królestwo. Zdarzenie to upamiętnia Pomnik Trzech Mieczy (Sverd i Fjell) wzniesiony w 1983 roku i uznawany za jeden z najważniejszych symboli Norwegii. Przedstawia trzy, prawie 10-metrowe miecze, wbite w skałę fiordu. Największy z nich symbolizuje króla Haralda, a dwa mniejsze poddanych mu rywali.

stavangerstavangerstavanger

22. Stavanger – Norweskie Muzeum Ropy Naftowej
23. Stare miasto Gamle Stavanger
24. Stare miasto Gamle Stavanger


Ze Stavanger wyruszamy na wschód, gdzie w głąb lądu wcina się na 42 kilometry jeden z najpiękniejszych norweskich fiordów – Lysefjorden. Nad jego błękitnymi wodami wznoszą się na wysokość kilometra strome, granitowe zbocza. Wśród nich są dwie formacje skalne zaliczane do największych atrakcji turystycznych Norwegii. Pierwsza z nich to Preikestolen, czyli Ambona lub Kazalnica – jeden z najpiękniejszych punktów widokowych na świecie. Jest to prawie pionowy, wysoki na 604 m klif z płaską półką na szczycie o wymiarach 25 na 25 metrów. Powstał podczas ostatniego zlodowacenia, ok. 10 tys. lat temu. Woda z topniejącego lodowca zamarzała w szczelinach i rozsadzała skały pozostawiając bloki o regularnych kształtach. Szlak, który prowadzi z parkingu na Preikestolen jest średnio wymagający. Część biegnie po drewnianym pomoście na terenie bagnistym, część wśród lasu. Kilka stromych odcinków trzeba pokonać wśród rozrzuconych, dużych głazów i wspiąć się po kamiennych schodkach zbudowanych tu przez Szerpów sprowadzonych z Nepalu. Na koniec wychodzimy na samą krawędź klifu i po kilkuset metrach możemy wreszcie wejść na skalną półkę. Tam otwiera się przed nami zachwycająca panorama fiordu, a u naszych stóp urwista, 600-metrowa przepaść. Emocje są tym większe, że miejsce to nie ma żadnych zabezpieczeń, żadnych barierek i trzeba bardzo uważać podchodząc na brzeg klifu, zwłaszcza, gdy wieje mocny wiatr. Bardziej odważni lub lubiący ryzyko siadają na krawędzi, spuszczając nogi w dół. Inni spoglądają w przepaść z pozycji leżącej. Źródłem dodatkowej obawy może być półmetrowa szczelina, która biegnie w poprzek półki, w miejscu jej połączenia z masywem skalnym. W ostatnich latach powiększyła się o 2-3 mm. Sytuacja jest stale monitorowana i według zapewnień naukowców w najbliższym czasie klif nie odpadnie od skały. Gdy nasycimy już oczy widokiem ze skalnej półki, warto jeszcze boczną ścieżką wspiąć się na wyżej położoną skałę i spojrzeć na Ambonę z wysoka.

stavangerpreikestolenpreikestolen

25. Stavanger – Pomnik Trzech Mieczy
26. Droga na Preikestolen
27. Droga na Preikestolen


Z Preikestolen wyruszamy na przeciwną stronę fiordu i malowniczym płaskowyżem objeżdżamy go od południa. Docieramy na koniec fiordu, do parkingu przy restauracji Øygardstølen. Stąd wchodzimy na szlak prowadzący do kolejnej wielkiej atrakcji Norwegii – góry Kjerag i słynnego głazu Kjeragbolten. Droga jest dość wymagająca, prowadzi w górę i w dół po gładkich, polodowcowych skałach, które często są śliskie. W kilku miejscach pomocą służą łańcuchy zabezpieczające. Tak docieramy na górę Kjerag o wysokości 1100 metrów n.p.m. Z punktów widokowych na szczycie i w jego pobliżu rozpościera się niesamowity widok na urwiste zbocza i lśniące w dole wody Lysefjordu. W pobliżu jest jeszcze jedna atrakcja – uskok z przepaścią sięgającą 984 m. Na górze zaklinował się pomiędzy dwiema skałami głaz Kjeragbolten. Jest gładki i obły, ma ok. 5 m3 objętości. Robiąc jeden dłuższy krok można na niego wejść. Odważnych nie brakuje i na wąskiej ścieżce prowadzącej do niego często tworzy się długa kolejka chętnych.

preikestolenpreikestolenpreikestolen

28-30. Preikestolen


150 km dalej na północ zobaczymy jeszcze jedną słynną norweską skałę – Trolltunga. Zanim tam dotrzemy zatrzymamy się po drodze przy kilku wodospadach. Pierwszy z nich to Langfossen. Ze zbocza o wysokości 612 metrów spada wprost do malowniczego fiordu Åkrafjorden. Huk wody rozbijającej się o skalne tarasy zagłusza wszystko dookoła. Wodospad imponuje też swoją szerokością – aż 62 metry. Internetowy portal miłośników wodospadów World Waterfall Database uznał go w swoim rankingu za najpiękniejszy w Norwegii.

kjeragkjeragkjerag

31. Droga na Kjerag
32. Panorama Lysefjorden z okolic szczytu Kjerag
33. Głaz Kjeragbolten


Zaledwie kilkanaście minut jazdy od Langfossen przecina góry wąska dolina Oddadalen zwana „Doliną Wodospadów”. Na odcinku 10 kilometrów zobaczymy ich kilka, spływających ze stromych zboczy kanionu. Najsławniejszy jest Låtefossen. Dwa oddzielne strumienie, które wypływają z jeziora Lotevatnet, spadają ze zbocza o wysokości 165 metrów i łączą się ze sobą w widowiskowy sposób tuż przed starym, kamiennym mostem. Chmura pyłu wodnego opada na jadące nim samochody.

akrafjordenlangfossenlatefossen

34. Åkrafjorden i wodospad Langfossen
35. Wodospad Langfossen
36. Wodospad Låtefossen


Po krótkim postoju jedziemy dalej na północ. Droga prowadzi do miasteczka Odda, położonego na końcu Sørfjorden, i potem do Tyssedal. Stąd publicznym transportem lub pieszo można dostać się do wioski Skjeggedal, gdzie zaczyna się szlak prowadzący w kierunku słynnej skały Trolltunga. Trasa tam i z powrotem liczy 23 km i jest bardzo wymagająca. Z przewodnikiem otwarta jest od marca do października, bez przewodnika od 15 czerwca do 15 września. Przy niepewnej pogodzie nawet w tych terminach nie warto ryzykować. W kilku miejscach trzeba przejść przez podmokły teren i strumienie, w wielu innych jest bardzo stromo. Cały trud wynagradza jednak oszałamiająco piękny krajobraz wokół – skały, szemrzące potoki, błyszczące tafle jeziorek, delikatne kolory górskiej roślinności. Docieramy wreszcie do celu. Trolltunga, czyli Język Trolla, to płaska półka skalna zwężająca się na końcu, zbliżona kształtem do języka. Jest długa na kilkanaście metrów i wysunięta nad przepaścią. Ponad 700 metrów niżej widać wody jeziora zaporowego Ringedalsvatnet. Przy zachowaniu ostrożności i rozwagi można na Język Trolla wejść i zrobić sobie spektakularne zdjęcie. Kiedyś amerykański magazyn internetowy The Huffington Post uznał, że jest to najlepsze na świecie miejsce do zrobienia selfie. Podobnie, jak przy głazie Kjeragbolten, tu też trzeba więc poczekać w kolejce chętnych...

latefossentrolltungatrolltunga

37. Wodospad Låtefossen
38. Droga w kierunku skały Trolltunga
39. Trolltunga – Język Trolla


Po powrocie do kampera kontynuujemy drogę na północ, najpierw wzdłuż fiordu Sørfjorden, a potem Eidfjorden. Oba są odnogami Hardangerfjorden, drugiego pod względem długości fiordu w Norwegii, a czwartego na świecie. Na wąskiej drodze wijącej się wzdłuż stromych zboczy pokonujemy też wiele tuneli. Jeden z nich, kilkukilometrowy, zatacza w środku góry pętlę 360°. Dojeżdżamy wreszcie do chętnie odwiedzanego przez turystów pięknego wodospadu Vøringsfossen, określanego nieraz norweskim „symbolem narodowym”. Spieniona woda spada tu ze 182 metrów do rzeki Bjoreio płynącej doliną Måbødalen. Wodospad można podziwiać z wielu punktów widokowych zarówno z dołu, ze szlaku wzdłuż rzeki, jak i ze szczytu zbocza, gdzie stoi hotel Fossli zbudowany pod koniec XIX wieku. Tuż obok niego poprowadzono krawędzią zbocza kładki niemal wiszące w powietrzu. Spacer po nich z widokiem na wodospad i dolinę to niezapomniane wrażenie.

trolltungasorfjordenvoringsfossen

40. Okolice Trolltunga i jezioro Ringedalsvatnet
41. Sørfjorden
42. Wodospad Vøringsfossen widziany z doliny rzeki Bjoreio


Na koniec naszej wyprawy wracamy na wybrzeże i zatrzymujemy się w Bergen, drugim co do wielkości mieście Norwegii i chyba jednym z piękniejszych. Nazywane bramą do krainy fiordów położone jest pomiędzy dwoma największymi – Sognefjorden i Hardangerfjorden. Od strony lądu otaczają je malownicze wzgórza. Miasto założone ponad 900 lat temu przez Wikingów z biegiem czasu stało się ważnym ośrodkiem politycznym i handlowym. Od XIV wieku było członkiem Hanzy – związku miast handlowych Europy Północnej, a przez pewien czas nawet stolicą Norwegii i miejscem koronacji królów. Poznawanie miasta warto zacząć od spaceru wzdłuż nabrzeża portowego przy zatoce Vågen, gdzie ulokował się najsłynniejszy norweski targ rybny Fisketorget. Kupimy tu wszystko, co pochodzi z morza – świeże kraby królewskie, krewetki, dorsze, mięso wieloryba, wędzone łososie, ale także skóry reniferów i... typowe, norweskie swetry.

voringsfossenvoringsfossenbergen

43. Hotel Fossli i kładki widokowe nad wodospadem Vøringsfossen
44. Wodospad Vøringsfossen
45. Bergen


Tuż obok targu jest tętniący życiem port i zabytkowa dzielnica Bryggen wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Tworzy ją 61 kolorowych, drewnianych domów, ciasno ustawionych jeden obok drugiego i frontem zwróconych ku nabrzeżu. Kiedyś należały do kupców hanzeatyckich handlujących rybami i zbożem. Po tych czasach pozostały wystające z dachów żurawie, które ułatwiały załadunek. Dziś mieszczą się w nich sklepy z pamiątkami, galerie sztuki, sklepy z rękodziełem i kawiarenki. W jednym z najstarszych urządzono Muzeum Hanzeatyckie (Hanseatisk Museum). We wnętrzu zobaczymy, jak wyglądało codzienne życie dawnych kupców – jest tam w pełni wyposażone mieszkanie, biuro, pomieszczenia dla służby i uczniów, a także miejsce, gdzie przetwarzano i przechowywano ryby. Niezwykły klimat Bryggen poznamy też wędrując wąziutkimi uliczkami wciśniętymi między domy. Wyłożone są drewnianym chodnikiem i toną w półmroku.

bergenbergenbergen

46. Bergen – dzielnica Bryggen
47. Bergen – Muzeum Hanzeatyckie
48. Bergen – na starym mieście


Idąc dalej wzdłuż nabrzeża dotrzemy do otoczonej parkiem Twierdzy Bergenhus (Bergenhus Festning). Jej pierwsze zabudowania powstały w XII wieku – była tu rezydencja królewska i biskupia, katedra, klasztor dominikanów i kilka kościołów, w których odbywały się królewskie śluby i koronacje. Część z budynków rozebrano jeszcze w XVI wieku, podczas rozbudowy umocnień twierdzy. Inne mocno ucierpiały w 1944 roku, gdy w porcie wybuchł holenderski statek przewożący 120 ton materiałów wybuchowych. Dziś możemy zobaczyć pozostałość po zamku królewskim, czyli XIII-wieczną, imponujących rozmiarów kamienną Salę Håkona (Håkonshallen), a także stojącą w pobliżu Wieżę Rosenkrantza (Rosenkrantztårnet) z XVI wieku, uważaną za najważniejszy budynek renesansowy w Norwegii.

bergenbergenbergenbergen

49-50. Bergen – uliczki dzielnicy Bryggen
51. Bergen – Sala Håkona
52. Bergen – Wieża Rosenkrantza


W pobliżu twierdzy odwiedzimy jeszcze najstarszy zachowany budynek w Bergen – XII-wieczny Kościół Najświętszej Marii Panny (Mariakirken), a stamtąd udamy się na jedną z otaczających miasto górFløyen (399 m n.p.m.). Można na nią wejść pieszo, można też wjechać naziemną kolejką linową Fløibanen. Gdy będziemy już na górze zobaczymy przepiękną panoramę całego miasta, zatok, fiordów i okolicznych wzgórz. Ze szczytu rozchodzi się też sieć ścieżek prowadzących wśród zielonych pagórków i niewielkich jezior. Można nimi dojść na sąsiednie wzgórze Ulriken (643 m n.p.m.)., najwyższe z otaczających miasto, i spojrzeć na nie z jeszcze innej perspektywy. Z powrotem, na dół, zjedziemy kolejką linową Ulriksbanen.

bergenbergenbergen

53. Bergen – pieszy szlak na górę Fløyen
54. Bergen – szlak między górami Fløyen i Ulriken
55. Panorama Bergen z góry Ulriken


Z Bergen można wyruszyć dalej na północ Norwegii. W kierunku Drogi Trolli i Drogi Atlantyckiej, poza koło podbiegunowe, na archipelag Lofotów i Przylądek Północny Nordkapp. O wszystkich tych pięknych miejscach przeczytacie w naszych tekstach dotyczących Norwegii – Norwegia – wyprawa na daleką północ cz.1 i Norwegia – wyprawa na daleką północ cz.2

Do zobaczenia na szlaku...


Zdjęcia:

1. Peulle, Risør fra tårnet juli 2018 (1), CC BY-SA 4.0
2. Peulle, Jernbenker i Risør, CC BY-SA 4.0
3. Peulle, Lyngør august 2017 (1), CC BY-SA 4.0
4. Helge Høifødt, Tvedestrand havn, CC BY-SA 4.0
5. Helge Høifødt, Wrold Wroldsens gate, CC BY-SA 4.0
6. Jan-Tore Egge, Arendal Kittelsbukt, CC BY-SA 4.0
7. Hanne Feyling, Visit Sørlandet, Hustak, Grimstad, CC BY-ND 2.0
8. dconvertini, Kristiansand, Norway, CC BY-SA 2.0
9. Knut Arne Gjertsen, Posebyen i Kristiansand, CC BY-SA 4.0
10. Paul Becker, 170530__DSC9557, CC BY-SA 2.0
11. Millars, Christiansholm festning 02, CC BY-SA 4.0
12. Paul Becker, 170530__DSC9557, CC BY-SA 2.0
13. Paul Becker, 170530__DSC9559, CC BY-SA 2.0
14. Bjoertvedt, MAB 6 Mövik 02, CC BY-SA 3.0
15. Jan Myhrehagen, Hestetroa, CC BY-SA 3.0
16. Paul Becker, DSC9329-Pano, CC BY 2.0
17. Fabio Liggeri, Lindesnesfyr, CC BY 2.0
18. Paul Becker, DSC9306, CC BY 2.0
19. Hanne Feyling, Visit Sørlandet, Høgåsen, Hidra, CC BY-ND 2.0
20. Orrestranda, en av Norges fineste sandstrender, lett adkomst fra Nasjonal turistveg Jæren, ©Foto: Helge Stikbakke / Statens vegvesen, www.nasjonaleturistveger.no/en
21. dconvertini, Stavanger, Norway, CC BY-SA 2.0
22. Zairon, Stavanger Norwegisches Ölmuseum 2, CC BY-SA 3.0
23. dconvertini, Stavanger, Norway, CC BY-SA 2.0
24. dconvertini Stavanger, Norway, CC BY-SA 2.0
25. Pixabay.com, Public Domain
26. rheins, Preikestolen Trail - 2013.08 - panoramio, CC BY 3.0
27. Sergey Ashmarin, The road to Preikestolen - Norway - panoramio, CC BY-SA 3.0
28. dconvertini, Preikestolen, Lysefjord, Norway, CC BY-SA 2.0
29. dconvertini, Preikestolen, Lysefjord, Norway, CC BY-SA 2.0
30. Pixabay.com, Public Domain
31. Leo-setä, Kjerag, CC BY 2.0
32. Leo-setä, Kjerag, CC BY 2.0
33. Tom Ek, Somewhere over the...sea... Kiejrag..., CC BY-SA 2.0
34. Randi Hausken, From Åkrafjorden with the waterfall Langfoss, CC BY-SA 2.0
35. Bobbie Johnson, Langfossen waterfall, CC BY-SA 2.0
36. dconvertini, Låtefossen, Norway, CC BY-SA 2.0
37. dconvertini, Låtefossen, Norway, CC BY-SA 2.0
38. Martyn Smith, Crossing paths, CC BY 2.0
39. Espen Faugstad, View from Trolltunga - Norway, Ringedalsvatnet, CC BY 2.0
40. Martyn Smith, Waterfall, mountain, lake, CC BY 2.0
41. dconvertini, Sørfjord, Norway, CC BY-SA 2.0
42. En av Norges mest kjente naturattraksjoner, Vøringsfossen, Nasjonal turistveg Hardanger, sett fra bunnen av Måbødalen. ©Foto: Bjørn Andresen / Statens vegvesen, www.nasjonaleturistveger.no/en
43. Svein-Magne Tunli - tunliweb.no, Vøringsfossen waterfall tunliweb 3, CC BY-SA 4.0
44. Pixabay.com, Public Domain
45. Paul Arps, Brewery and restaurants (Bergen, Norge 2018), CC BY 2.0
|46. Andrés Nieto Porras, Bergen, Bryggen, CC BY 2.0
47. Richard Mortel, Bryggen, old quarter in Bergen (18), CC BY 2.0
48. Richard Mortel, Old town, Bergen (71), CC BY 2.0
49. jelm6, Bryggen, Bergen (May 2011), CC BY 2.0
50. Odd Roar Aalborg, Bryggen i Bergen - Bredsgården fra sjøsiden, CC BY-SA 3.0 NO
51. Petr Šmerkl, Wikipedia, Haakonshallen Bergen Norway 2009 1, CC BY-SA 3.0
52. Hajotthu, Rosenkrantz-Turm in Festung Bergenhus, CC BY 3.0
53. Aapo Haapanen, Walking down from Mount Fløyen, CC BY 2.0
54. Paul Arps, Mount Ulriken to Floyen hiketrail (Bergen, Norge 2018), CC BY 2.0
55. Paul Arps, View on city of Bergen (Norge 2018), CC BY 2.0




Zadzwoń do nas