Blog

Kamperem po Portugalii – między Sintrą a Porto

W naszym poprzednim wpisie na blogu wyruszyliśmy w podróż kamperem po dalekiej Portugalii. Z samego południa tego pięknego kraju, ze złotych plaż wybrzeża Algarve dotarliśmy do Lizbony i na przylądek Cabo da Roca. Stąd wyruszymy dalej, by poznać perły północnej Portugalii.

Wjeżdżamy w obszar wzgórz Serra de Sintra porośniętych gęstym lasem sosnowym. Wśród nich położona jest Sintra, jedno z najpiękniejszych miasteczek Portugalii, kiedyś ulubione miejsce letniego wypoczynku portugalskich władców, arystokratów i ekscentrycznych milionerów. Ich wytworne pałace i rezydencje otoczone ogrodami dziś są otwarte dla zwiedzających.

 

sintrasintrasintra

1. Sintra – Pałac Narodowy
2. Sintra – Pałac Narodowy – Sala Herbów
3. Sintra – Zamek Maurów


W samym centrum starego miasta zobaczymy najpierw królewski Pałac Narodowy (Palácio Nacional de Sintra). Zbudowany przez Arabów był później wielokrotnie przebudowywany przez władców chrześcijańskich. Jego znakiem rozpoznawczym są dwa białe, 33-metrowe stożkowe kominy wzniesione nad pałacową kuchnią. We wnętrzu wiele komnat jest bogato zdobionych płytkami azulejos. Drewniane stropy wypełniają piękne malowidła przedstawiające łabędzie (Sala Łabędzi), sroki (Sala Srok), żaglowce (Sala Galeonów) i herby najznakomitszych rodów portugalskich (Sala Herbów).

sintrasintrasintra

4. Sintra – Pałac Pena
5. Sintra – Pałac Pena – tarasy widokowe
6. Sintra – we wnętrzach Pałacu Pena


Czasy arabskie pamięta również górujący nad miasteczkiem Zamek Maurów (Castelo Dos Mouros) z VIII wieku, zrujnowany podczas trzęsienia ziemi w 1755 roku. Drogą wśród drzew i olbrzymich głazów docieramy na szczyt skalistego wzgórza, gdzie zachowały się mury obronne z blankami i wieże. Roztacza się z nich zapierający dech w piersiach widok na Sintrę. W bezchmurny dzień można dostrzec Lizbonę a nawet wybrzeże Atlantyku. Widać stąd również sąsiednie wzgórze a na nim bajkowy, kolorowy, romantyczny Pałac Pena (Palacio de Pena) z XIX wieku, zbudowany przez króla Ferdynanda II. Jest jednym z Siedmiu Cudów Portugalii, w roku 2015 wybrano go też najpiękniejszym zamkiem na świecie. Gdy po krótkiej wędrówce z jednego wzgórza na drugie stajemy u jego bram z bliska możemy przyjrzeć się tej niezwykłej budowli. Ma mnóstwo baszt, fantazyjnie zdobionych wieżyczek i balkoników a jego elewacje pomalowane są na żółto, czerwono i niebiesko. Wewnątrz zobaczymy bogato wyposażone komnaty królewskie, wśród nich Salę Arabską z orientalnymi freskami, imponującą Salę Indyjską, Salę Balową, Pokój Hinduski i kaplicę. Pałac otaczają tarasy z niesamowitym widokiem na całą okolicę oraz ogromny, niemal 200-hektarowy park leśny. Są w nim jeziorka z łabędziami, fontanny, rzeźby, plątanina tajemniczych ścieżek prowadzących po zboczu wzgórza i mnóstwo egzotycznych drzew sprowadzonych z byłych kolonii portugalskiego imperium.

sintrasintrasintra

7. Sintra – Quinta da Regaleira
8. Sintra – Studnia Wtajemniczenia w ogrodach Quinta da Regaleira
9. Sintra – jeden z tuneli w ogrodach Quinta da Regaleira


Kilkanaście minut drogi dzieli Pałac Pena od kolejnego, fascynującego miejsca w Sintrze – posiadłości Quinta da Regaleira. Na początku XX wieku ekscentryczny milioner, mason i miłośnik alchemii António Augusto Carvalho Monteiro zbudował tu swój pałacyk i otoczył go pełnym tajemnic ogrodem porośniętym gęstą roślinnością. Oprócz fontann, rzeźb, skalnych mostków i kamiennych ławeczek jest w nim sieć podziemnych tuneli. Wejścia do nich ukryte są w sztucznych grotach lub pod wodospadami. Jeden z takich tuneli prowadzi na dno głębokiej na 27 metrów Studni Wtajemniczenia, przy której odbywały się podobno obrzędy masońskie. Na górę można wyjść po spiralnych schodach. Symbole związane z masonerią, templariuszami, różokrzyżowcami czy portugalską mitologią widoczne są w wielu miejscach ogrodu a także wśród zdobień pałacyku i sąsiadującej z nim kaplicy.

sintraalcobacaalcobaca

10. Sintra – Pałacyk Monserrate
11. Alcobaça – klasztor cystersów
12. Alcobaça – sarkofag Inês de Castro w kościele klasztornym


Na koniec pobytu w Sintrze zajrzymy do pałacyku Monserrate, który jest prawdziwą mieszanką stylów architektonicznych. Nakryty czerwonymi kopułami łączy w sobie elementy gotyckie, arabskie, indyjskie i orientalne. Taki kształt nadał mu w XIX wieku angielski milioner i mecenas sztuki Francis Cook. Pałacyk otacza jeden z najbogatszych ogrodów botanicznych w Portugalii z egzotycznymi roślinami z całego świata. To doskonałe miejsce na odpoczynek po długiej wędrówce między zamkami i pałacami Sintry...

alcobacaalcobacagrutas de mira de aire

13. Alcobaça – krużganki króla Dionizego
14. Alcobaça – rafektarz klasztorze
15. Jaskinia Grutas de Mira de Aire


Dalsza droga wiedzie nasz kamper na północ, przez pagórkowatą krainę Estremadurę. Mijamy miasteczka z białymi domkami o czerwonych dachach i trafiamy na monumentalną budowlę. To wspaniały klasztor cystersów w Alcobaça (Mosteiro de Santa Maria de Alcobaça), jeden z Siedmiu Cudów Portugalii, wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Ufundował go król Alfons I Zdobywca dla upamiętnienia swojego zwycięstwa nad Maurami pod Santarém w 1147 roku. Budowlę ukończono dopiero sto lat później. Kościół klasztorny ma prawie 100 metrów długości i jest największą gotycką budowlą Portugalii. Fasadę zdobi wiele rzeźb, ale wnętrze zbudowane z jasnego piaskowca zaskakuje swoją prostotą. Nie ma tu bogatych malowideł czy złoconych ołtarzy. Jest tylko las 20-metrowych kolumn oświetlonych promieniami słońca wpadającymi przez niewielkie okna.

Tysiące podróżników przyciąga w to miejsce nie tylko piękno architektury, ale też romantyczna i jednocześnie pełna okrucieństwa historia nieszczęśliwych kochanków – króla Piotra I i Inês de Castro. Działo się to w XIV wieku. Następca tronu Portugalii, książę Piotr, poślubił z polecenia ojca, króla Alfonsa IV, kastylijską księżniczkę Konstancję. Zakochał się jednak z wzajemnością w jej dwórce, Inês de Castro, córce hiszpańskiego szlachcica. Chcąc przerwać ich romans król odesłał Inês do odległego zamku. Gdy w niedługim czasie zmarła prawowita małżonka księcia ten odnalazł Inês i potajemnie poślubił. Żyli szczęśliwie z dala od świata, pojawiła się trójka dzieci, ale król obawiał się zbyt wielkiego wpływu Inês i jej rodziny na przyszłego władcę i polecił ją usunąć. Zginęła zasztyletowana w 1355 roku w Coimbrze. Książę wpadł w rozpacz, ale z zemstą poczekał do czasu, gdy jego ojciec zmarł, a on sam wstąpił na tron. Okrutnie rozprawił się wtedy z dwoma zabójcami każąc wyrwać im serca. Trzeciemu udało się zbiec do Francji. Legenda mówi, że Piotr wydobył też z grobu ciało ukochanej, posadził na tronie i ukoronował zmuszając dwór do oddania jej hołdu jako królowej. Inês ponownie pochowana została w klasztorze w Alcobaça. Tu też spoczął po swojej śmierci król Piotr. Ich sarkofagi misternie rzeźbione w wapieniu uważa się za najpiękniejsze gotyckie grobowce w Portugalii. Stoją w pobliżu ołtarza głównego, naprzeciwko siebie. Król Piotr chciał, by w dniu Sądu Ostatecznego, tuż po zmartwychwstaniu, mógł natychmiast zobaczyć Inês i połączyć się z nią już na zawsze.

Pegadas dos Dinossáuriostomartomar

16. Ślad dinozaura w parku przyrodniczym Pegadas dos Dinossáurios da Serra de Aire
17. Tomar – Klasztor Zakonu Chrystusa
18. Tomar – portal prowdzący do kościoła


W nawie bocznej kościoła zobaczymy jeszcze kilka innych grobowców królów i królowych portugalskich z czasów średniowiecza a w części klasztornej wyłożoną kafelkami olbrzymią kuchnię z ogromnym paleniskiem i kilkudziesięciometrowym kominem. W czasach świetności klasztoru musiała wyżywić prawie 1000 mieszkających tu mnichów. Potem zaglądamy do dormitorium, refektarza i do Sali Królów, gdzie stoją posągi wszystkich władców Portugalii aż do XVIII wieku. Na koniec obejdziemy Krużganki Ciszy otaczające wewnętrzny dziedziniec z drzewkami pomarańczowymi i wyruszymy w dalszą podróż.

tomartomartomar

19. Tomar – rotunda Charola
20. Tomar – renesansowe krużganki
21. Tomar – okno na głównej fasadzie Sali Kapituły


Opuścimy na jakiś czas świat portugalskich zamków, pałaców i klasztorów, by zejść głęboko pod ziemię, do największej jaskini w Portugalii – Grutas de Mira de Aire, znanej też pod nazwą Gruta dos Moinhos Velhos. Ogromny kompleks podziemnych grot o długości ponad 11 km odkryto w 1947 roku, a w 1974 udostępniono zwiedzającym 600-metrową trasę. Po 350 schodach schodzimy do podziemnych komór i korytarzy, gdzie pięknie podświetlone stalaktyty, stalagmity i inne formy naciekowe tworzą tajemniczy świat. Te o najbardziej dziwnych kształtach mają swoje nazwy: Meduza, Wrota Piekieł, Chiński Kapelusz. W najniżej położonej komorze, na głębokości 110 metrów, zobaczymy też „Wielkie Jezioro” ze sztucznie utworzonymi wodospadami i fontannami. Co ciekawe, w jaskini panuje dość wysoka temperatura ok. 17° C i niepotrzebne są zbyt ciepłe okrycia.

tomarfatimafatima

22. Tomar – Krużganki Kruków
23. Fatima – Bazylika Matki Boskiej Różańcowej
24. Fatima – Kaplica Objawień


Niedaleko jaskini leży miasteczko Bairro. W dawnym kamieniołomie odkryto tu w 1994 roku ślady dinozaurów sprzed około 175 milionów lat, czyli okresu środkowej jury. Po zbadaniu terenu otwarto dla zwiedzających park przyrodniczy, jedno z najważniejszych tego typu miejsc na świecie. Jego pełna nazwa brzmi Monumento Natural das Pegadas dos Dinossáurios da Serra de Aire, Wędrując po tym terenie zobaczymy ok. 20 doskonale zachowanych ścieżek wydeptanych przez dinozaury a dokładniej roślinożerne zauropody, największe zwierzęta lądowe, jakie kiedykolwiek istniały na ziemi. Miały małą głowę i dość długie szyje i ogony. Mogły mierzyć ponad 30 m długości i ważyć nawet 80 ton. Ślady ich nóg odciśnięte tu w miękkich skałach osiągają 95 cm długości i 70 cm szerokości.

batalhabatalhabatalha

25. Batalha – klasztor Santa Maria de Victoria
26. Batalha – Kaplica Fundatora
27. Batalha – Niedokończona Kaplica


Z czasów dinozaurów przenosimy się ponownie w epoki o wiele nam bliższe, choć równie tajemnicze. Zatrzymujemy kamper 20 km dalej, w Tomar. Na stromym wzgórzu nad miasteczkiem wznosi się majestatyczny Klasztor Zakonu Chrystusa (Convento de Cristo). Była to główna portugalska siedziba zakonu Templariuszy, a później ich spadkobierców – Zakonu Rycerzy Chrystusa. Budowę rozpoczęto w 1160 roku. Z tych czasów pochodzi tzw. Charola, nieco mroczny i tajemniczy kościół w kształcie rotundy, z ołtarzem pośrodku. W wyobraźni przenosimy się w dawne czasy, gdy wokół niego stali rycerze na koniach, uczestniczący we mszy albo w uroczystości zaprzysiężenia nowych braci zakonnych. Wokół rotundy zbudowano olbrzymi klasztor. Jego największy rozkwit przypada na czasy wypraw kolonialnych w XV i XVI wieku, gdy do Portugalii napływały bogactwa z krain zamorskich. Powstały wtedy przepiękne renesansowe krużganki, zdobione rzeźbami i złoceniami portale, fantazyjne zwieńczenia dachu i... najwspanialsze w całej Portugalii okno pochodzące z lat 1510-1513. Znajdziemy je na głównej fasadzie Sali Kapituły. Otoczone jest pełną przepychu dekoracją rzeźbiarską z motywami o tematyce morskiej. Są tu splecione liny, kotwice, korale, wodorosty, karawele, krzyż Zakonu, herb Portugalii a także brodata, męska twarz – prawdopodobnie podobizna samego projektanta tych wspaniałości, architekta Diogo de Arrudy.

Przed wyjazdem z Tomar zatrzymamy się jeszcze na położonej u stóp wzgórza starówce. Oprócz pięknego rynku z ratuszem można zobaczyć tu też największe w Europie Muzeum Zapałek (Museu dos Fósforos). Kolekcja zawiera ponad 50 tys. pudełek po zapałkach i kolorowych etykiet z ponad stu krajów świata.

batalhabatalhabatalha

28. Batalha – Krużganki Królewskie
29. Batalha – detale rzeźbiarskie w Krużgankach Królewskich
30. Batalha – fontanna w Krużgankach Królewskich


Po opuszczeniu Tomar zatrzymujemy kamper na ogromnych parkingach Fatimy, jednego z najważniejszych centrów pielgrzymkowych na świecie, miejsca oficjalnie uznanych przez kościół katolicki objawień maryjnych w 1917 roku. Każdego roku kilka milionów wiernych przybywa do wzniesionego tu Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej (Santuário de Nossa Senhora de Fátima). Najważniejsze budowle skupione są wokół ogromnego placu, dwa razy większego od watykańskiego placu św. Piotra. Z jednej strony zamyka go Bazylika Matki Boskiej Różańcowej ze strzelistą wieżą dzwonniczą, monumentalnymi schodami i kolumnadą. Wewnątrz zobaczymy 15 ołtarzy poświęconych 15 tajemnicom różańca, piękne witraże a przede wszystkim grobowce trojga pastuszków, świadków objawień – Franciszka i Hiacynty Marto oraz Łucji Santos. Po drugiej stronie placu znajduje się nowoczesna Bazylika Trójcy Przenajświętszej ukończona w 2007 roku. Jest to czwarty co do wielkości kościół na świecie, może pomieścić 9000 wiernych. Najważniejszym miejscem całego sanktuarium jest jednak Kaplica Objawień mała, ludowa kapliczka pod zadaszeniem wzniesiona w miejscu objawień. Na marmurowej kolumnie stoi tu figurka Matki Boskiej Różańcowej. W jej bogato zdobionej perłami i szlachetnymi kamieniami koronie osadzono kulę, którą został postrzelony Jan Paweł II w zamachu w 1981 roku.

batalhacoimbracoimbra

31. Batalha – Grób Nieznanego Żołnierza w klasztornej Sali Kapituły
32. Coimbra – widok na miasto
33. Coimbra – dziedziniec uniwersytecki z Kozią Wieżą


Z wypełnionego turystami i pielgrzymami sanktuarium udajemy się na spacer do położonej zaledwie 2 km dalej małej wioski Aljustrel. Wśród niskich, kamiennych domków zachowały się do dziś te, w których mieszkali Hiacynta i Franciszek oraz Łucja. Wewnątrz możemy obejrzeć meble, sprzęty domowe oraz przedmioty codziennego użytku. Idąc dalej jedną z uliczek docieramy do rozległego gaju oliwnego i wybrukowaną ścieżką, wzdłuż której ustawiono stacje drogi krzyżowej, wracamy do Fatimy.

coimbracoimbracoimbra

34. Coimbra – Biblioteka Joanina
35. Coimbra – Stara Katedra
36. Coimbra – Nowa Katedra


Dalsza droga prowadzi nasz kamper prosto do kolejnego cudu Portugalii, jakim jest imponujący klasztor Santa Maria de Victoria w Batalha. Zbudowany z piaskowca o różowym odcieniu i uważany za jedno z najwspanialszych dzieł gotyku w Europie powstawał przez prawie 150 lat. Ufundował go król Jan I Wielki w 1385 roku jako wotum dziękczynne za pokonanie wojsk kastylijskich w bitwie pod Aljubarrotą, co pozwoliło umocnić niepodległość Portugalii. Sam król spoczął w Kaplicy Fundatora przyległej do nawy głównej kościoła. Obok zobaczymy grobowce jego potomków, wśród nich księcia Henryka Żeglarza, uznawanego za patrona wielkich odkryć geograficznych. Niezwykłym miejscem jest też przepięknie zdobiona Niedokończona Kaplica, dobudowana do prezbiterium kościoła. Miało to być mauzoleum najstarszego syna króla Jana – Edwarda I z dynastii Aviz i jego rodu, ale budowa nie została ukończona. Kolumny, które powinny dźwigać kopułę urywają się w połowie a grobowiec króla i jego żony Eleonory Aragońskiej znajduje się niemal pod gołym niebem. W części klasztornej niesamowite wrażenie robią przepiękne Krużganki Królewskie – lekkie, ażurowe, z mnóstwem zdobień. Aż trudno w to uwierzyć, ale wszystkie zostały pracowicie wyrzeźbione w kamieniu. W Sali Kapituły czeka nas z kolei małe zaskoczenie. W 1924 roku powstał tu Grób Nieznanego Żołnierza, przy którym żołnierze pełnią stale wartę honorową.

coimbracoimbraaveiro

37. Coimbra – plac Praça 8 de Maio z kościołem św. Krzyża
38. Coimbra – ulica Rua Ferreira Borges
39. Aveiro – łodzie moliceiros na kanale


Opuszczając klasztor w Batalha pokonujemy kamperem kilkadziesiąt kilometrów, które dzielą nas od Coimbry – pierwszej stolicy Portugalii, miejsca narodzin jej sześciu królów i kolebki państwowości. Miasto położone na malowniczym wzgórzu nad rzeką Mondego jest też siedzibą najstarszego uniwersytetu w Portugalii założonego w XIII wieku. Jego budynki zajmują szczyt wzgórza. Część z nich udostępniona jest zwiedzającym. By do nich dotrzeć pokonujemy plątaninę stromych uliczek i kamiennych schodków starówki. Już z daleka widać symbol uniwersytetu – Kozią Wieżę (Torre de Cabra) z dzwonem, który zwoływał studentów na wykłady. We wnętrzach budynków skupionych wokół pięknego dziedzińca zobaczymy główną aulę, kaplicę, najstarsze sale wykładowe urządzone w dawnym pałacu królewskim a także jedno z najwspanialszych pomieszczeń – Bibliotekę Joanina, ufundowaną w XVIII wieku przez króla Jana V. Blisko 300 tysięcy woluminów przechowywane jest tu w pozłacanych szafach z egzotycznych gatunków drewna.

Wędrując później uliczkami starego miasta, wśród niezliczonych kawiarenek, knajpek, sklepików z rękodziełem i pamiątkami odwiedzimy romańską Starą Katedrę (Sé Velha) zbudowaną ze złocistego piaskowca i o wiele późniejszą, barokową Nową Katedrę (Sé Nova) z białą fasadą. Przejdziemy się też głównym deptakiem Dolnego Miasta – ulicą Rua Ferreira Borges i zajrzymy do Kościoła Św. Krzyża (Igreja de Santa Cruz) z XII wieku, gdzie znajdują się groby dwóch pierwszych królów Portugalii.

aveirocosta novaporto

40. Aveiro – łodzie moliceiros na kanale
41. Costa Nova do Prado – charakterystyczne domki malowane w paski
42. Porto – widok na miasto


Żegnając się z Coimbrą wyruszamy w kierunku wybrzeża Atlantyku, do małego miasteczka Aveiro, nazywanego „portugalską Wenecją”. Jego najstarsza część położona jest wśród kilku malowniczych kanałów połączonych mostami. Po kanałach pływają kolorowe, malowane ręcznie, długie łodzie zwane „moliceiros”. Przejażdżka taką łodzią jest dobrą okazją, by przyjrzeć się miastu, jego kolorowym domkom odbijającym się w wodzie i tym, których fasady pokryte są płytkami azulejos. Znajdziemy je tu na każdym kroku. Zdobione są nimi nie tylko domy, ale też budynek dawnego dworca kolejowego, fasady i wnętrza kościołów. Po zwiedzeniu miasta musimy spróbować koniecznie tutejszej specjalności „ovos moles”. Małe wafelki w kształcie muszli, ryb lub owoców morza wypełnione są nadzieniem przygotowanym z żółtka, cukru i wody. W sam raz na małą przekąskę do kawy...

portoportoporto

43. Porto – Aleja Aliantów i Plac Wolności
44. Porto – główna hala stacji kolejowej św. Benedykta
45. Porto – plac katedralny


Z centrum Aveiro podjedziemy ok. 10 km nad sam brzeg Atlantyku, do dawnej rybackiej wioski a teraz przepięknego kąpieliska Costa Nova do Prado. Słynie z szerokiej plaży z wydmami a zwłaszcza drewnianych domków malowanych w paski – są biało-niebieskie, biało-czerwone, biało-żółte, biało-zielone. Przysiądziemy tu na dłuższą chwilę na promenadzie pod palmami a potem wyruszymy w dalszą podróż na północ, do Porto.

Miasto nazywane stolicą północnej Portugalii położone jest w pobliżu ujścia rzeki Douro do Atlantyku. Zyskało sławę za sprawą wina o tej samej nazwie, ale też dzięki wielu wyjątkowo pięknym miejscom, które mamy zamiar zobaczyć. Jednym z nich jest szeroka Aleja Aliantów (Avenida dos Aliados), najbardziej reprezentacyjna ulica miasta. Tu odbywają się imprezy i koncerty, tutaj świętuje się nadejście Nowego Roku lub zwycięstwa FC Porto. Północną część alei zamyka Ratusz, jeden z największych w Europie, z 70-metrową, granitową wieżą i okazałym zegarem. Wzdłuż alei stoją wspaniałe granitowe budynki z pięknymi fasadami, wieżyczkami i kopułami. Na drugim końcu dumnie spogląda z konnego pomnika rządzący w XIX wieku król Portugalii i cesarz Brazylii Piotr IV.

portoportoportoporto

46. Porto – Wieża Kleryków
47. Porto – Księgarnia Lello
48. Porto – Księgarnia Lello
49. Porto – ulica Caldeireiros w historycznym centrum


Skręcając stąd w lewo zobaczymy niezwykły budynek stacji kolejowej św. Benedykta (Estação de São Bento) z 1916 roku. Wnętrze głównej hali zdobi 20 tysięcy płytek azulejos przedstawiających sceny z życia wiejskiego i ważne wydarzenia z historii Portugalii. Idąc w prawo dojdziemy do Wieży Kleryków (Torre dos Clérigos) – jednego z najbardziej rozpoznawalnych symboli Porto. Wysoka na prawie 76 metrów wieża z granitu i marmuru, wraz z przylegającym do niej kościołem, została wybudowana w XVIII wieku. Po 240 schodach wspinamy się na jej taras widokowy, skąd rozciąga się wspaniała panorama całego miasta i okolic.

Parę kroków dalej zajrzymy do najpiękniejszej księgarni w Portugalii a może i na świecie – Księgarni Lello (Livraria Lello & Irmão) otwartej w 1906 roku. We wnętrzu dwie kondygnacje wypełniają rzeźbione w stylu gotyckim regały z tysiącami książek. Rzeźbiony jest też sufit i kręte, czerwone schody prowadzące na piętro. Nad nimi znajduje się duży, kolorowy witraż z mottem księgarni: „Decus in Labore” (W pracy jest honor). Podobno to bajkowe wnętrze zainspirowało J.K. Rowling, autorkę „Harrego Pottera”, do opisów Hogwartu. Wstęp do księgarni jest płatny, ale jeżeli coś kupimy, to cena biletu zostanie odliczona od kwoty zakupów...

portoportoporto

50. Porto – elewacja kościoła karmelitanek zdobiona płytkami azulejos
51. Porto – nabrzeże Cais da Ribeira
52. Porto – wnętrze kościoła św. Franciszka


Z księgarni pójdziemy do najstarszej części miasta, położonej na skalnej platformie, która opada stromo ku rzece. Góruje nad nią imponująca średniowieczna Katedra (Sé do Porto) z XII wieku z gotyckimi krużgankami oraz Pałac Biskupi. Z placu przed katedrą zobaczymy wspaniały widok na położone niżej ulice dzielnicy Ribeira, czerwone dachy budynków i rzekę. Tam teraz pójdziemy, do dolnej części miasta. Przejdziemy się gwarnym nabrzeżem Cais da Ribeira z mnóstwem restauracyjek, kawiarnianych ogródków i sklepików z pamiątkami. Tu cumują też kolorowe łodzie, które zapraszają na rejs po rzece.

Idąc wzdłuż nabrzeża dotrzemy do Kościoła św. Franciszka (Igreja de São Francisco) – jednego z najpiękniejszych kościołów w Porto. Oszałamia wystrojem wnętrza. Jego ściany, filary i boczne kaplice wypełniają rzeźby i ołtarze całkowicie pokryte złotem. Tuż obok kościoła znajduje się początkowy przystanek zabytkowego, żółtego tramwaju nr 1. Pojedziemy nim na liczącą parę kilometrów przejażdżkę aż do dzielnicy Foz do Douro, tuż przy ujściu rzeki Douro do oceanu. Z końcowego przystanku pójdziemy na wysunięte daleko w Atlantyk betonowe falochrony z małymi latarniami.

portoportoporto

53. Porto – falochrony w Foz do Douro
54. Porto – Most Ludwika I
55. Vila Nova de Gaia – jeden z magazynów z winem porto


Po powrocie do centrum Porto znów staniemy na nabrzeżu Cais da Ribeira, skąd mamy najładniejszy widok na słynny, potężny Most Ludwika I (Ponte Dom Luís I). Zaprojektował go inżynier Théophile Seyrig, jeden z uczniów Gustava Eiffla. Dwukondygnacyjny, stalowy most otwarto w 1886 roku i od tego czasu stał się jednym z symboli miasta. Po górnej kondygnacji przejeżdża linia metra i biegną chodniki dla pieszych. Przejdziemy nim na drugą stronę rzeki Douro, wiele razy zatrzymując się, by podziwiać piękną panoramę Porto.

Po drugiej stronie mostu znajdziemy się już w miasteczku Vila Nova de Gaia, które jest głównym miejscem produkcji wina porto. Można tu odwiedzić otwarte dla zwiedzających olbrzymie magazyny z leżakującym winem w butelkach lub beczkach. Można też posłuchać wykładu o jego wytwarzaniu i przechowywaniu zakończonego najczęściej degustacją. Podobno porto smakuje tu najlepiej... Przekonajcie się o tym sami wyruszając w podróż kamperem po położonej na krańcu Europy pięknej Portugalii.

Do zobaczenia na szlaku...

 

 

Zdjęcia:

1. Guillén Pérez, Palacio Nacional de Sintra, CC BY-ND 2.0
2. Дмитрий Мозжухин, Sintra Синтра - panoramio (125), CC BY 3.0
3. Guillén Pérez, Castelo dos Mouros, CC BY-ND 2.0
4. Just Booked A Trip, Sintra - Palacio da Pena, CC BY 2.0
5. Nicolas Vollmer, Palais national de Pena, CC BY 2.0
6. Naval S, Main Room of the Pena Palace, CC BY 2.0
7. Naval S, Palácio da Regaleira, CC BY 2.0
8. L. Andrew Bell, 2012-11-19 at 06-40-20, CC BY 2.0
9. Shadowgate, Quinta da Regaleira, CC BY 2.0
10. kkmarais, Palacio de Monserrate, CC BY 2.0
11. Duca696, Fachada Igreja, CC BY-SA 3.0
12. Paul Barker Hemings, Alcobaca Monastry Tomb Dona Ines, CC BY-SA 2.0
13. Paul Barker Hemings, Alcobaca Monastry, CC BY-SA 2.0
14. joselomba, Monasterio Alcobaça - panoramio, CC BY-SA 3.0
15. Joseolgon, Grutas de Mira de Aire (22), CC BY-SA 4.0
16. Fbat, Fossil dinosaur footstep in a Portuguese quarry2, CC BY-SA 3.0
17. Turismo En Portugal, Charola do Convento de Cristo, Tomar (16657308420), CC BY 2.0
18. sandexx, Convent of the Order of Christ, Tomar, Portugal - panoramio (2), CC BY 3.0
19. Alvesgaspar, Convento Cristo December 2008-10, CC BY-SA 3.0
20. ho visto nina volare, Tomar 2007, CC BY-SA 2.0
21. Daniel VILLAFRUELA, Tomar-Convento de Cristo-Claustro Santa Barbara-Igreja-20140914, CC BY-SA 3.0
22. ho visto nina volare, Tomar 2007, CC BY-SA 2.0
23. Nmmacedo, Santuário de Fátima 2, CC BY-SA 3.0
24. Petr Adam Dohnálek, Capela das Aparições (Fátima) 001, CC BY-SA 3.0 CZ
25. Pixabay.com, Public Domain
26. Francisco Conde Sánchez, Capela do Fundador, Juan I. Monasterio de Batalha, CC BY-SA 4.0
27. Pixabay.com, Public Domain
28. nborges from Portugal, Mosteiro da Batalha DSC09383 (36955234332), CC BY 2.0
29. Maragato1976, Mosteiro da Batalha VIII, CC BY-SA 3.0
30. nborges from Portugal, Mosteiro da Batalha DSC09144-HDR (37125992905), CC BY 2.0
31. Trishhhh, DSC_5079, CC BY 2.0
32. Leandro Neumann Ciuffo, Coimbra e o rio Mondego, CC BY 2.0
33. Daniel VILLAFRUELA, Coimbra-Paço das Escolas-Pátio-20140914, CC BY-SA 4.0
34. Wirdung, Library of the Universtity of Coimbra, CC BY-SA 3.0
35. Guillén Pérez, Catedral de Coimbra, CC BY-ND 2.0
36. Diego Delso, Catedral Nueva, Coímbra, Portugal, 2012-05-10, DD 01, CC BY-SA 4.0
37. Luca Boldrini, P7171109, CC BY 2.0
38. CucombreLibre, Portugal-2017-C-206, CC BY 2.0
39. CucombreLibre, Portugal-2017-C-293, CC BY 2.0
40. François Philipp, Moliceiros de Aveiro, CC BY 2.0
41. Andreas Trepte, Costa Nova do Prado, CC BY-SA 2.5
42. Jorge Franganillo, Porto, Portugal, CC BY 2.0
43. Ronnie Macdonald, Liberdade Square Porto, CC BY 2.0
44. FlyingCrimsonPig, São Bento Train Station, Porto, CC BY 2.0
45-46. Pixabay.com, Public Domain
47. WASD42, Livraria Lello, Porto, CC BY 2.0
48. WASD42, Livraria Lello, Porto, CC BY 2.0
49. WASD42, Narrow Porto Street, CC BY 2.0
50. Fred Bigio, Azulejos, CC BY 2.0
51. MaxPixel.freegreatpicture.com, Public Domain
52. Alegna13, Igreja de São Francisco 01, CC BY-SA 3.0
53. WASD42, Farol de Felgueiras, CC BY 2.0
54. Diego Delso, Puente Don Luis I, Oporto, Portugal, 2012-05-09, DD 13, CC BY-SA 4.0
55. Ricardo Martins, Croft Port Wine Cellars, CC BY 2.0





Zadzwoń do nas